Me rastin e festës së Pashkëve, Kryepeshkopi Joan, udhëheqësi i Kishës Ortodokse Autoqefale të Shqipërisë, ka adresuar një mesazh të thellë për të gjithë besimtarët ortodoksë. Në thelbin e tij, ky mesazh nxjerr në pah nevojën urgjente për paqe në një kohë kur bota është e mbërthyer nga konflikte të përgjakshme dhe pasiguria globale. Ai nënvizoi se individët duhet të kërkojnë paqen brenda vetes dhe më pas ta përhapin atë, duke u shndërruar në protagonistë të paqes në një shoqëri të përshkuar nga urrejtja dhe lakmia.
Refleksion mbi Paqen e Krishtit në një Botë të Trazuar
Kryepeshkopi Joan e nis mesazhin duke u ndalur te fjalët fillestare të Krishtit të Ngjallur drejtuar dishepujve: “Paqe në ju” (Jn. 20:19). Ai thekson se kjo nuk ishte një thjeshtë një urim, por dhurimi i një paqeje thellësisht shpirtërore, e cila nuk varet nga situata gjeopolitike, marrëveshjet njerëzore apo kushtet materiale, por buron nga pajtimi me Zotin dhe tejkalon çdo kuptim njerëzor (Fil. 4:7). Kjo paqe, pas pajtimit individual me hyjnoren, shtrihet më pas drejt gjithë njerëzve.
Në një analizë të situatës aktuale globale, ku luftërat vazhdojnë të sjellin vdekje dhe vuajtje, ndërsa frika për të ardhmen dhe pasiguria trokasin kudo, Krishti i Ngjallur përsërit thirrjen e Tij për paqe. Ky nuk është një mesazh mirësjelljeje shoqërore, por një realitet ontologjik, pasi vdekja është mposhtur. Nëse vdekja është kapitulluar, thekson Kryepeshkopi, atëherë çfarë tjetër mund të shkaktojë trazirë kaq të madhe? Paqja e Krishtit nuk nënkupton mungesën e sfidave, por praninë e Zotit brenda tyre. Ai kujtoi se Krishti, mbi Kryqin e Golgotës, u përball me të gjitha veset njerëzore: lakmia e Judës, smira, pushteti i korruptuar, krenaria dhe urrejtja që e gozhdoi në Kryq.
Pavarësisht kësaj ligësie, theksohet se në Kryq, Krishti nuk kërkoi hakmarrje, por tha: “O Atë, fali ata, sepse nuk dinë ç’bëjnë” (Llk. 23:34). Me këtë akt, ai mposhti jo vetëm vdekjen, por edhe ciklin shkatërrues të hakmarrjes që ushqen çdo konflikt. Ngjallja dëshmon fuqinë e dashurisë mbi vdekjen dhe të faljes mbi të keqen, duke e konsideruar këtë si fitoren më të madhe në histori. Ky mesazh thekson rëndësinë e faljes si një element kyç për paqen globale.
Roli i Besimit Përballë Zbrazëtisë Shpirtërore
Kryepeshkopi Joan analizon një tjetër sfidë të kohës sonë: “mplakjen e indiferencës”, “ngurtësimin e zemrës” dhe “tharjen shpirtërore” në një shoqëri që, ndonëse nuk i ndalohet besimi, zgjedh ta injorojë Perëndinë. Ai citon Krishtin: “Çfarë i vlen njeriut të fitojë gjithë botën nëse humbet shpirtin e tij?” (Mt. 16:26), duke theksuar se në një epokë ku njeriu ndjek pa pushim të mirat materiale dhe statusin shoqëror, shpesh ndihet më i zbrazur dhe i vetmuar. Këtu ndërthuren problematikat e zhvillimeve shoqërore me ato të besimit fetar.
Ngjallja, nga ana tjetër, zbulon se kush ka Krishtin në zemër nuk i mungon asgjë, si shpirtërisht ashtu edhe materialisht. Zoti, i cili kujdesej për nevojat fizike dhe shpirtërore, siguron gjithçka të nevojshme për besimtarët, duke u kujtuar fjalët: “kërkoni më parë Mbretërinë e Perëndisë dhe të gjitha këto do t’ju shtohen” (Mt. 6:33). Paqja e vërtetë gjendet vetëm në lidhjen me Krijuesin (Efes. 2:14).
Një shembull i qartë i kësaj fuqie është historia e Kishës Orthodhokse Shqiptare, e cila përjetoi një “Golgotha” të sajën gjatë dekadave të regjimit komunist. Kisha u përndoq, klerikët u martirizuan, kishat u shkatërruan dhe besimi u ndalua, duke e lënë atë të dukej e vdekur. Megjithatë, ajo u ringjall, gurët u rrokullisën, besimi lulëzoi sërish nga rrënojat, kishat u rindërtuan dhe komunitetet u rikrijuan. Kjo dëshmon fuqinë e Krishtit të Ngjallur që vepron në histori, duke shërbyer si një provë e qëndresës fetare dhe rijetësimit shpirtëror.
Thirrja Për Ngjalljen e Çdo Shpirti dhe Paqebërje
Sot, Kisha lëshon një thirrje të re për ngjallje – këtë herë për ngjalljen e çdo shpirti. Krishti i Ngjallur, me plagët e Tij të pafshehura, shërben si dëshmi e përjetshme e dashurisë absolute, duke treguar se çdo individ ka një vlerë të pakrahasueshme në sytë e Perëndisë. Ky mesazh Pashkësh thekson universalitetin e dashurisë hyjnore.
Në këtë botë plot trazira, besimtarëve u ofrohet një siguri e vetme: Krishti u ngjall dhe jeton. Kjo siguri nënkupton që as vdekja, as ligësia, as varfëria apo përndjekja nuk mund t’i ndajnë ata nga dashuria dhe paqja e Tij. Shën Joan Gojarti e cilëson Ditën e Ngjalljes së Zotit tonë Jezu Krisht si themelin e paqes, nga e cila buron Paqja e Perëndisë. Kjo paqe nuk është një dogmë abstrakte, por një thirrje personale për veprim.
Kryepeshkopi Joan fton besimtarët t’i përgjigjen kësaj thirrjeje për paqe me gjithë jetën e tyre, duke u bërë paqebërës në një botë të shkatërruar nga urrejtja, lakmia dhe egoizmi. Për të arritur këtë, është thelbësore të gjendet paqja fillimisht brenda vetes. Siç thekson Shën Serafimi i Sarovit, “Bëni paqe në zemrën tuaj dhe mijëra njerëz rreth jush do të shpëtohen”, pasi paqja e vërtetë ekziston vetëm aty ku është i pranishëm Perëndia. Përmes gjetjes së kësaj paqeje hyjnore, besimtarët mund ta përhapin atë kudo, së bashku me lajmin e gëzuar të Ngjalljes së Krishtit, i cili i dhuroi botës jetën dhe paqen e përjetshme.
Mesazhi përmbyllet me urimin dashamirës të Kryepeshkopit Joan, Kryepiskop i Tiranës, Durrësit dhe i Gjithë Shqipërisë, në Zotin e Ngjallur.
Burimi: top-channel.tv
