Një ndjenjë e thellë lodhjeje nga konflikti mbizotëron në Izrael, megjithatë shumica e qytetarëve janë kundër armëpushimit aktual me Iranin, sipas rezultateve të reja të sondazheve. Kjo dualitet e ndjenjave reflektohet në përvojat personale, si ajo e Liat Zvit nga Tel Avivi, lagjja e të cilës u godit nga një raketë iraniane gjatë luftimeve të fundit. Duke folur pranë dritareve të thyera dhe mureve të plasaritura të banesës së saj, Zvi shpreh një zhgënjim të përhapur mes izraelitëve, duke theksuar se konflikti dyvjeçar e gjysmë ndihet si “një raund tjetër”.
Gjashtë javë më parë, një raketë iraniane, e cila arriti të anashkalonte mbrojtjen ajrore izraelite, goditi një ndërtesë banimi në lagjen e saj qendrore. Ky sulm tragjik rezultoi në vdekjen e Mary Anne Velasquez de Vera, një kujdestare 32-vjeçare nga Filipinet, duke shënuar viktimën e parë në Izrael gjatë këtij konflikti me Iranin, i cili aktualisht ndodhet në një pauzë të pasigurt. Liat Zvi, si shumë bashkëqytetarë të saj, shpreh vështirësinë për të parë përpara, duke vënë në pikëpyetje arritjet e këtij konflikti për vendin e saj.
Sondazhet e fundit të kryera nga Universiteti Hebraik i Jerusalemit tregojnë një lodhje të përgjithshme nga lufta në Izrael, por njëkohësisht zbulojnë se dy të tretat e të anketuarve kundërshtojnë armëpushimin e përkohshëm ndërmjet Uashingtonit dhe Teheranit. Shumica dërrmuese e të anketuarve besojnë se as Irani dhe as Hezbollahu në Liban nuk janë dobësuar ndjeshëm nga bombardimet e fundit të SHBA-së dhe Izraelit, duke vënë në pikëpyetje efikasitetin e veprimeve ushtarake. Termi “dëshpërim” u zgjodh nga një e treta e pjesëmarrësve të sondazhit për të përshkruar emocionin e tyre aktual, ndjekur nga “konfuzioni” dhe “zemërimi”, ndërsa “shpresa” renditej në vend të katërt, duke nënvizuar një klimë të rëndë shpirtërore.
Qëllimet e deklaruara nga Kryeministri Benjamin Netanyahu në fillim të fushatës përfshinin eliminimin e aftësisë së Iranit për të zhvilluar armë bërthamore, shkatërrimin e kapaciteteve të tij të raketave balistike dhe sigurimin e ndryshimit të regjimit. Ndërsa Netanyahu ka folur për “arritje të mëdha” dhe ka këmbëngulur se Izraeli po vazhdon të ndryshojë fytyrën e Lindjes së Mesme, kundërshtarët e tij argumentojnë se ai nuk ka arritur asnjë nga objektivat e luftës së tij. Pavarësisht skepticizmit të thellë për suksesin e veprimit ushtarak, opinioni publik mbetet i ndarë nëse Izraeli duhet të vazhdojë sulmet ndaj Iranit: rreth 39.5% mendojnë se sulmet duhet të vazhdojnë, ndërsa 41.4% besojnë se armëpushimi duhet të respektohet. Këto rezultate janë mbledhur nga 1,312 izraelitë (1,084 hebrenj, 228 arabë) gjatë datave 9 dhe 10 prill, duke qenë përfaqësues të popullsisë.
Në lidhje me armëpushimin, më pak se një e pesta e të anketuarve arabë mbështetën rifillimin e sulmeve izraelite ndaj Iranit, duke theksuar një ndarje të dukshme midis shumicës hebraike dhe pakicës arabe të Izraelit. Një sondazh i mëparshëm i publikuar në fillim të konfliktit nga Instituti i Studimeve të Sigurisë Kombëtare (INSS) tregoi se 61% e popullsisë arabe dëshironte një armëpushim sa më shpejt të jetë e mundur. Një tjetër anketë e marsit nga Instituti i Politikave të Popullit Hebre (JPPI) zbuloi se 93% e hebrenjve mbështetnin luftën kundër Iranit, krahasuar me vetëm 26% të arabëve. Kjo ndarje demografike është një element thelbësor në analizën e ndjenjave të opinionit publik izraelit.
Sa i përket kërcënimit nga Hezbollahu, Liat Zvi shprehet se shumica e izraelitëve nuk dëshirojnë përfundimin e luftimeve në Liban, nëse Hezbollahu nuk dorëzon armët e tij, një ndjenjë e përforcuar edhe nga sondazhi i Universitetit Hebraik. Ky sondazh tregon se shumica e izraelitëve pajtohen që Libani nuk duhet të përfshihet në një armëpushim me Iranin. Izraeli, me mbështetjen e Shteteve të Bashkuara, ka argumentuar se lufta me Hezbollahun është një betejë krejtësisht e veçantë dhe kërcënimi në kufirin verior duhet të eliminohet plotësisht. Megjithatë, Pakistani, si ndërmjetës i marrëveshjes, dhe Irani, kanë deklaruar se Libani ishte pjesë e saj, me Teheranin që kërcënoi se do të rifillojë sulmet nëse veprimet ushtarake izraelite vazhdojnë atje.
Ndërkohë, bisedimet direkte në nivel ambasadorial midis Libanit dhe Izraelit priten të mbahen të martën në Uashington D.C. Këto negociata, midis dy vendeve që nuk kanë marrëdhënie formale diplomatike, përbëjnë një arritje në vetvete, megjithëse pak kush beson se do të sjellin ndonjë përparim të menjëhershëm apo domethënës. Raportohet se Kryeministri Netanyahu ra dakord për këto bisedime vetëm pasi Presidenti Trump i kërkoi të ulte intensitetin e sulmeve ndaj Libanit, pas bombardimeve izraelite të ndodhura pas hyrjes në fuqi të armëpushimit me Iranin. Ministria libaneze e shëndetësisë raportoi se më shumë se 350 persona, një e treta e të cilëve gra dhe fëmijë, u vranë nga sulmet ajrore të mërkurën e kaluar. Gjithsej, mbi 2,000 persona janë vrarë nga sulmet ajrore izraelite që nga rifillimi i luftimeve më 2 mars, pas një sulmi të Hezbollahut ndaj Izraelit, i cili mori jetën e 12 ushtarëve izraelitë dhe 2 civilëve.
Në planin politik të brendshëm, Izraelitët do të votojnë në zgjedhjet parlamentare më vonë këtë vit (ndoshta në shtator ose tetor, nëse qeveria përfundon mandatin e plotë). Sondazhet sugjerojnë se popullariteti i Netanyahut ka pësuar një rënie për shkak të mënyrës sesi u menaxhua konflikti me Teheranin. Në të kundërt, popullariteti i rivalit të tij, ish-kryeministrit Naftali Bennett, duket se është rritur lehtë. Rreth 40% e votuesve thuhet se do të mbështesin koalicionin nacionalist dhe fetar të Netanyahut, ndërsa 40% mbështesin partitë opozitare. Parashikimet sugjerojnë se partia Likud e Netanyahut do të mbetet më e madhja në Knesset (parlamentin me 120 anëtarë), por koalicioni i tij nuk do të arrijë shumicën. Këto zhvillime politike dhe ndjenjat e opinionit publik në Izrael pasqyrojnë një rajon të destabilizuar shpejt nga javët e fundit të trazuara, duke sjellë një pasiguri edhe më të madhe për të ardhmen.
Burimi: www.bbc.com
