Polipet e mitrës janë gjetje e shpeshtë gjinekologjike, e cila te shumë gra shkakton shqetësim, por edhe shumë pyetje. Edhe pse në shumicën e rasteve janë beninje, prania e tyre mund të ndikojë në cilësinë e jetës, në ciklin menstrual, madje edhe në fertilitet
Ajo që e bën këtë temë edhe më të ndërlikuar është fakti se polipet shpesh nuk japin asnjë simptomë dhe zbulohen krejt rastësisht gjatë kontrollit gjinekologjik ose ekografisë transvaginale. Mayo Clinic thekson se disa gra me polipe të mitrës mund të kenë vetëm gjakderdhje të lehtë, ndërsa të tjerat nuk kanë fare simptoma.
Si krijohen polipet, kur mund të paraqesin rrezik dhe si trajtohen?
Polipet e mitrës: problem i heshtur, por i shpeshtë
Edhe pse shpesh nuk japin shenja të qarta, ka raste kur organizmi megjithatë dërgon sinjale.
Polipet e mitrës, përkatësisht polipet endometriale, janë rritje të vogla në mukozën e brendshme të mitrës. Në shumicën e rasteve janë të natyrës beninje. Simptoma më e shpeshtë është gjakderdhja e parregullt, e cila mund të përfshijë gjakderdhje ndërmjet cikleve, menstruacione të bollshme ose të zgjatura, si dhe gjakderdhje pas menopauzës, e cila gjithmonë kërkon kontroll të menjëhershëm gjinekologjik. Cleveland Clinic po ashtu e rendit gjakderdhjen jonormale si simptomën më të shpeshtë të polipeve të mitrës, duke përfshirë gjakderdhjen pas menopauzës dhe ciklet e parregullta.
Megjithatë, një numër i madh i grave nuk kanë asnjë shqetësim.
Polipet mund të mbeten gjatë pa u vërejtur dhe shpesh zbulohen rastësisht gjatë një ekografie rutinë transvaginale. Kjo është arsyeja pse kontrollet periodike gjinekologjike kanë rëndësi, sidomos te gratë që kanë çrregullime të ciklit, gjakderdhje të pazakonshme ose janë në periudhën pas menopauzës, transmeton Telegrafi.
Si zbulohen polipet?
Ndryshe nga disa ndryshime të tjera gjinekologjike, kontrolli standard nuk është gjithmonë i mjaftueshëm.
Kontrolli klasik gjinekologjik, i cili përfshin ekzaminimin bimanual dhe Pap testin, nuk mjafton për të zbuluar polipet brenda mitrës. Më së shpeshti dyshimi ngrihet me ekografi transvaginale, veçanërisht kur ajo bëhet në kohën e përshtatshme të ciklit menstrual.
Kur ekziston dyshim, përdoren metoda më të sakta.
Sonohisterografia mundëson pamje më të qartë të brendësisë së mitrës me ndihmën e tretjes fiziologjike, ndërsa histeroskopia konsiderohet standardi më i saktë, sepse mundëson shikim të drejtpërdrejtë të zgavrës së mitrës dhe identifikim të saktë të polipit. Sipas ACOG, histeroskopia përdoret për diagnostikimin dhe trajtimin e patologjive brenda mitrës, ndërsa heqja e polipeve indikohet sidomos kur ka gjakderdhje jonormale, infertilitet ose humbje të përsëritura të shtatzënisë.
Edhe burime të tjera mjekësore e përshkruajnë histeroskopinë si metodë që i lejon mjekut të shohë brenda mitrës dhe, nëse është e nevojshme, të largojë polipet gjatë të njëjtës procedurë.
Kur polipet mund të paraqesin rrezik?
Edhe pse zakonisht janë të padëmshme, ka situata kur kërkojnë vëmendje të veçantë.
Në shumicën e rasteve polipet janë beninje, por te një pjesë më e vogël e grave, veçanërisht pas menopauzës, mund të përmbajnë qeliza parakanceroze ose malinje. StatPearls thekson se rreziku i ndryshimeve malinje në polipet endometriale lidhet me moshën dhe statusin menopauzal të pacientes.
Polipet mund të ndikojnë edhe në fertilitet, sepse mund ta vështirësojnë implantimin e vezës së fekonduar ose të lidhen me rrezik më të lartë për humbje të shtatzënisë. Kjo është arsyeja pse te gratë që kanë vështirësi për të mbetur shtatzënë, polipet nuk duhen parë vetëm si gjetje rastësore, por si faktor që meriton vlerësim gjinekologjik.
Një aspekt tjetër i rëndësishëm është ndikimi në shëndetin e përgjithshëm.
Gjakderdhjet e gjata dhe të bollshme mund të çojnë në anemi, lodhje, dobësi dhe ulje të cilësisë së jetës. Prandaj, edhe kur polipi nuk është i rrezikshëm nga aspekti onkologjik, ai mund të ketë pasoja të rëndësishme funksionale dhe shëndetësore.
Pse polipet kthehen?
Një nga pyetjet më të shpeshta të pacienteve lidhet me mundësinë e rikthimit të polipeve.
Rikthimet nuk janë të rralla, ndërsa një nga faktorët kryesorë që lidhet me shfaqjen e tyre është ndikimi hormonal, sidomos veprimi i estrogjenit në mukozën e mitrës. Mayo Clinic thekson se polipet e mitrës janë të ndjeshme ndaj estrogjenit, hormon që ndikon në rritjen e endometrit.
Përveç hormoneve, rëndësi kanë edhe faktorë të tjerë.
Mbipesha, tensioni i lartë i gjakut, mosha, periudha pas menopauzës dhe përdorimi i disa barnave mund të rrisin rrezikun për polipe. Nëse polipi nuk është hequr plotësisht, ekziston mundësia që ai të rritet sërish nga baza e mbetur. Prandaj, mënyra e heqjes ka rëndësi jo vetëm për trajtimin e menjëhershëm, por edhe për uljen e rrezikut të përsëritjes.
Trajtimi bashkëkohor dhe rikuperimi i shpejtë
Sot mjekësia ofron zgjidhje efikase dhe minimalisht invazive.
Histeroskopia operative, përkatësisht polipektomia histeroskopike, është një nga metodat më të sakta për heqjen e polipeve. Nën kontrollin e kamerës, polipi hiqet me kujdes, së bashku me bazën e tij, gjë që e ul mundësinë e rikthimit dhe mundëson që materiali i hequr të dërgohet për analizë histopatologjike. Kjo analizë është e rëndësishme sepse vetëm vlerësimi i indit në laborator mund të konfirmojë përfundimisht natyrën beninje ose eventualisht të dyshimtë të ndryshimit. ACOG e përmend histeroskopinë si metodë të rëndësishme për diagnostikimin dhe trajtimin e patologjive brenda mitrës.
Rikuperimi zakonisht është i shpejtë dhe kalon pa komplikime të mëdha.
Procedura mund të kryhet në anestezi afatshkurtër ose sipas vlerësimit të mjekut dhe gjendjes së pacientes. Pas ndërhyrjes mund të shfaqen ngërçe të lehta dhe gjakderdhje e pakët për disa ditë. Shumica e grave kthehen në aktivitetet e përditshme brenda një kohe të shkurtër, por zakonisht këshillohet shmangia e marrëdhënieve seksuale, tamponëve vaginalë dhe përpjekjeve të rënda fizike për disa ditë ose sipas udhëzimit të gjinekologut. Cleveland Clinic thekson se histeroskopia mund të përdoret edhe për trajtim, jo vetëm për diagnostikim, duke përfshirë heqjen e polipeve.
Polipet e mitrës janë problem i shpeshtë, por në shumicën e rasteve i zgjidhshëm. Diagnostikimi në kohë, trajtimi i përshtatshëm dhe kontrollet e rregullta gjinekologjike janë kyçe për ruajtjen e shëndetit dhe parandalimin e komplikimeve.
Tri gjërat që duhen mbajtur mend
Polipet mund të mos japin asnjë simptomë dhe të zbulohen rastësisht.
Gjakderdhja e parregullt, sidomos pas menopauzës, nuk duhet neglizhuar.
Histeroskopia është metoda më e rëndësishme për diagnozë të saktë dhe, kur është e nevojshme, për trajtim në të njëjtën kohë. /Telegrafi/
