Nëpërmjet një postimi në Facebook, Luçiano Boçi ka reaguar pas takimit të kryeministrit Edi Rama me bashkiakët në Kuç të Vlorës.
Read more:FOTO/ Edi Rama pret Alex Soros në rezidencën qeveritare, publikohen fotot nga darka në Dhërmi
Në reagimin e tij, Boçi nënvizon se Rama ka treguar nervozizëm, dhe se e ka mbyllur mbledhjen me fjalinë se ‘kush del kundër ndarjes me qëdrime e vendime e ka personale me mua’.
Sipas tij kjo tregon se, Rama është në shkallën më të lartë të panikut.
Reagimi plotë;
KUÇ, RAMA!
“Kush del kundër ndarjes, me qëndrime dhe vendime, e ka personale me mua.”
Kështu e mbylli luftën e shpallur dje ndaj kryetarëve e këshillave rebelë, Rama.
Kjo fjali nuk është thjesht një shpërthim nervozizmi momental i tij.
Është përmbledhja më e sinqertë e mënyrës se si ai e koncepton pushtetin.
Për të çdo mendim ndryshe nuk është qëndrim institucional, por sulm personal ndaj tij.
Njëherazi është dëshmi e gjendjes së tij në shkallën më të lartë të panikut.
Në Kuç, kryetarët e bashkive ishin thirrur gjoja për t’u konsultuar mbi hartën e re territoriale.
Por sapo disa prej tyre mbrojtën bashkitë, vendimet e këshillave dhe shqetësimet e komuniteteve që përfaqësojnë, konsultimi mori fund.
Ata nuk u dëgjuan, por u kërcënuan dhe u nxorën jashtë.
Sepse, për Ramën, konsultim do të thotë t’i bindesh atij, jo të dëgjohesh prej tij.
E sipas tij një kryetar bashkie që kundërshton shkrirjen e territorit që administron nuk po kryen detyrën e vet, por “e ka personale” me Kryeministrin.
Një këshill bashkiak që merr vendim kundër hartës së qeverisë, nuk po shpreh vullnetin e komunitetit, por po sfidon udhëheqësin.
Kështu, një çështje që duhet të trajtohet me kritere demografike, ekonomike dhe administrative, reduktohet në humorin dhe egon e një njeriu arrogant, harbut e të pisët.
Rama harron se bashkitë nuk janë degë të Partisë Socialiste, kryetarët nuk janë vartësit e tij dhe këshillat bashkiakë nuk janë dekor institucional. Ata kanë mandat nga qytetarët dhe detyrimin të flasin në emër të tyre, edhe kur kjo nuk i pëlqen Kryeministrit.
Ngjarja e Kuçit e zbuloi më qartë se çdo dokument natyrën e këtij procesi. Vendimi është marrë dhe ishte marrë kohë më parë, ndërsa konsultimi ishte e është vetëm teatër.
Kryetarët nuk u thirrën për të dhënë mendim, por për t’u njoftuar dhe bindur. Kush pranoi, qëndroi në sallë.
Kush kundërshtoi, u shpall “rebel” dhe u përjashtua.
Rama harron se territori i Shqipërisë nuk është pronë personale e Edi Ramës.
Dimalin, Poliçanin, Selenicën apo Divjakën nuk ia kanë lënë trashëgim që t’i bashkojë, t’i ndajë apo t’i fshijë nga harta sipas dëshirës së tij.
Kur u thotë atyre që e kundërshtojnë se “e kanë personale me mua”, Rama në fakt pranon diçka tjetër. Se është ai që e ka personalizuar reformën, pushtetin dhe vetë shtetin.
E në këtë pikë revolta është përgjigja!
(Kuç Rama!)
