Deputetja e Partisë Demokratike, Jorida Tabaku, e lidhi rritjen e kostos së jetesës me korrupsionin dhe mënyrën si shpërndahen paratë publike. Në videon e publikuar në rubrikën “Këndi i Javës”, ajo krahasoi vështirësitë e familjeve që jetojnë me pagë me përfitimet që, sipas saj, u shkojnë një rrethi të privilegjuar pranë pushtetit.
Tabaku tha se fillimi i shkollës u ka shtuar familjeve shpenzime prej 11 mijë deri në 40 mijë lekësh për çdo fëmijë. Këto kosto, sipas saj, i shtohen ushqimit, qirasë, transportit dhe energjisë në një kohë kur pagat nuk po e përballojnë rritjen e çmimeve. Duke iu referuar llogaritjeve që paraqiti në video, deputetja tha se një familjeje me dy paga minimale i shkon rreth 90% e të ardhurave për ushqimet bazë dhe qiranë. Për të mbuluar shpenzimet e tjera, sipas saj, familja mund ta mbyllë muajin me rreth 43 mijë lekë borxh. Ajo solli edhe shembullin e një familjeje me të ardhura mujore prej rreth 130 mijë lekësh, për të cilën llogariti një mungesë prej rreth 9 mijë lekësh në fund të muajit. Deputetja përmendi tenderët, koncesionet dhe rastet që, sipas saj, ilustrojnë lidhjen mes korrupsionit dhe pabarazisë. Tabaku e cilësoi korrupsionin si një barrë që përfundon te qytetarët dhe kërkoi ndryshimin e një sistemi që, sipas saj, favorizon pakicën ndërsa varfëron familjet shqiptare.
“Kjo ishte java e parë e shkollës dhe, për shumë familje, erdhi me shpenzime të shtuara. Përgatitja e një fëmije për në shkollë u ka kushtuar familjeve nga 11 mijë deri në 40 mijë lekë. Kjo është një kosto që vazhdon të rritet gjatë vitit dhe i shtohet barrës së përditshme të jetesës. Prandaj ia vlen të flasim për pagat dhe të kuptojmë se si ia del një familje shqiptare me të ardhurat që ka sot. Kush e bën vetë pazarin e di sa e vështirë është të mbyllësh muajin me një pagë të zakonshme, kur përballesh me çmimet e ushqimeve, transportin, shpenzimet e fëmijëve në shkollë, energjinë dhe qiranë.
Read more:Shpopullimi i fshatrave/ Mbeti vetëm 1 nxënës, i vihet kyçi shkollës së Neviçishtit në Korçë
Këtu ka një problem real. Mesatarisht, rreth 40% e të ardhurave shkon për ushqimet bazë, ndërsa qiraja ose kësti i kredisë mund të marrë edhe 50–60% të tyre. Marrim shembullin e një familjeje me dy paga minimale. Pothuajse 90% e të ardhurave të saj shpenzohet që në fillim për ushqim dhe qira. Sipas llogaritjeve që kemi bërë, kjo familje mund ta mbyllë muajin me një mungesë prej rreth 43 mijë lekësh, të cilën duhet ta mbulojë duke marrë borxh. Nëse të dhënat që kemi janë të sakta, rreth një në katër familje jeton me pagë minimale.
Le të marrim edhe shembullin e një familjeje me të ardhura mujore prej rreth 130 mijë lekësh. Edhe për të, shpenzimet e muajit i tejkalojnë të ardhurat me rreth 9 mijë lekë. Sipas këtyre llogaritjeve, vetëm një familje me të ardhura rreth 150 mijë lekë në muaj arrin të ketë një shumë të mbetur në fund. Kjo është historia e përmuajshme e familjeve shqiptare që jetojnë me pagën e tyre. Ato nuk kanë akses te tenderët, koncesionet apo favoret ekonomike që, sipas nesh, ndahen pranë pushtetit. Ato përballen me rritjen e çmimeve, të qirave dhe të çmimeve të apartamenteve.
Këtu qëndron pabarazia: nga njëra anë janë familjet që mezi mbyllin muajin dhe marrin borxh për nevojat e tyre; nga ana tjetër, një pakicë që përfiton nga paratë publike. Sipas shifrave që kemi paraqitur, në 15 vitet e fundit pagat janë rritur me 27%, ndërsa çmimet me mbi 34%. Kjo do të thotë se fuqia blerëse e pagës ka rënë. Familjet e ndiejnë këtë çdo ditë, nga çmimi i karburantit deri te ai i ushqimeve. Kur flasim për ekonominë, pagat dhe cilësinë e jetës, duhet të shohim çfarë ndodh në tryezën e familjeve shqiptare. Rritja ekonomike që shfaqet në letër, veçanërisht ajo e mbështetur te ndërtimi, nuk përkthehet domosdoshmërisht në mirëqenie për familjet. Ne kemi ngritur shqetësimin se në këtë sektor qarkullojnë edhe para me burim nga korrupsioni dhe pastrimi i parave. Realiteti i familjeve nuk mund të shkëputet nga mënyra si përdoren fondet publike. Rastet e KAYO-s, inceneratorëve, tenderëve në shëndetësi dhe AKSHI-t janë, për ne, arsye për të kërkuar përgjegjësi dhe transparencë. Kostoja e korrupsionit rëndon në fund mbi buxhetin publik dhe mbi qytetarët. Një sistem që u shërben të privilegjuarve, ndërsa familjet përballen me çmime të larta dhe borxhe, nuk mund të jetë përgjigjja për shqiptarët. Shqipëria ka nevojë për ndryshim: për një ekonomi që u shërben familjeve dhe për një të ardhme më të mirë.”, shkruan Tabaku.
