Është hedhur aty si evokim i një skenari hipotetik, por tingëllon shumë si një kërcënim. Agjencia iraniane e lajmeve Tasnim, pranë Rojeve të Revolucionit Islamik, kujton se Ngushtica e Hormuzit “nuk është vetëm për naftë dhe gaz”.
Ata shkruajnë se “nëse për ndonjë arsye, qoftë fatkeqësi natyrore, ankorim anijesh, aksidente detare apo veprime të qëllimshme, disa kabllo kryesore në Ngushticën e Hormuzit do të priteshin njëkohësisht, një katastrofë dixhitale do të godiste shtetet arabe të Gjirit, me ndërprerje serioze ose ndërprerje të përhapura të rrjeteve të tyre të internetit”.
E njëjta shton se, sigurisht, “edhe Irani do të prekej”, por “është shumë më pak i prekshëm”, sepse është “më pak i varur” nga kabllot e vendosura në ato shtrate deti.
“Iran International”, stacioni televiziv disident, është i bindur se hetimi i Tasnim, duke përfshirë një hartëzim të kabllove nënujore, nuk është një shpjegim thjesht teknik, por më tepër një tregues i një pike të re strategjike presioni në konfliktin midis ajatollahëve dhe armiqve të tyre, SHBA-së dhe Izraelit. Dhe për këtë çështje, edhe pse zyrtarët dhe inteligjenca iraniane heshtin, spekulimet dhe shqetësimet po rriten.
Gazeta “Times of India” (India është një nga konsumatorët më të mëdhenj të trafikut të internetit) pas kësaj botoi një editorial që jep alarmin. Analistët nga Qendra Stimson e shqyrtojnë çështjen me të dhëna, histori dhe raporte, dhe arrijnë në përfundimin se klasifikimi i kabllove me fibra optike nënujore nga Irani si “infrastrukturë teknologjike armike nuk duket si një hipotezë e pabesueshme”.
Të gjithë bien dakord në një pikë: kabllot me fibra optike që kalojnë në shtratin e detit (kudo që të jenë) janë të cenueshme, me mbrojtje të kufizuar dhe pak kontroll. Në Ngushticën e Hormuzit sot, ato janë më të cenueshme se kudo tjetër në botë. Po sikur iranianët ta përdorin fundin e Ngushticës si fushë beteje?
Pasojat do të ishin shkatërruese, veçanërisht për shkak të ndërprerjes së internetit në vendet e Gjirit, të cilat, ndër të tjera, po investojnë miliarda në zhvillimin e shërbimeve dixhitale dhe qendrave të të dhënave, si dhe inteligjencës artificiale.
Këto kabllo (sipas disa analistëve, ato mbartin mbi 15% të trafikut global të të dhënave) janë oksigjen dixhital për Emiratet e Bashkuara Arabe, Katarin, Bahreinin, Kuvajtin, Arabinë Saudite dhe Irakun. Dëmtimi i tyre nuk do të prishte vetëm mediat sociale ose qasjen e ngadaltë në internet në rajon.
Problemi më serioz do të ishte ai ekonomik. Miliona transaksione bankare dhe të tregut financiar do të ndërpriteshin çdo ditë. Qendrat e të dhënave të Inteligjencës Artificiale në Emirate dhe Qendra Globale Financiare në Dubai do të pësonin ndërprerje të konsiderueshme.
Riparimet (sisteme të rëndësishme dhe komplekse kabllore si Falcon dhe Aae-1 kalojnë në shtratin e detit të Hormuzit ose shumë afër Ngushticës) do të ishin një çështje tjetër kritike, sepse anijet e riparimit do të duhej të lëviznin shumë ngadalë dhe me rrezik të madh, duke pasur parasysh praninë e minave përgjatë atij korridori detar.
Përballë këtij skenari, ka edhe disa lajme të mira: një ndërprerje totale e internetit në nivel global është shumë e pamundur, pasi interneti është projektuar për të anashkaluar një situatë të tillë.
