“Një orë para urdhrit për sulm ndaj Iranit”, Donald Trump tërhiqet nga opsioni ushtarak pas presionit nga aleatët e Gjirit, ndërsa tensionet në Lindjen e Mesme vijojnë të mbeten të larta dhe opsionet e Uashingtonit ndaj Teheranit mbeten të kufizuara dhe me rrezik të lartë për përshkallëzim ekonomik dhe ushtarak.
Që nga dita kur filloi armëpushimi i brishtë me Teheranin gjashtë javë më parë, opsionet ushtarake të presidentit amerikan Donald Trump kanë mbetur të kufizuara, të rrezikshme dhe pa garanci për të detyruar Iranin të ndryshojë qëndrim në negociatat mbi programin e tij bërthamor.
Sipas raportimeve, Trump fillimisht ishte vetëm “një orë” larg urdhërimit të sulmeve të reja ajrore, por në fund u tërhoq pas presionit diplomatik nga aleatët e Gjirit, të cilët kërkuan hapësirë për një marrëveshje të mundshme me Teheranin.
Ndërkohë, Ngushtica e Hormuzit mbetet kryesisht e bllokuar për anijet, duke rritur çdo ditë rrezikun ekonomik global dhe duke shtuar presionin mbi tregjet e energjisë në SHBA dhe vendet perëndimore në rast të një përshkallëzimi të ri të konfliktit.
Në këtë kontekst, ndërmjetës rajonalë si Pakistani dhe Katari kanë intensifikuar përpjekjet diplomatike për të shmangur një rikthim në luftë të plotë, ndërsa Trump po shqyrton një sërë opsionesh ushtarake të paraqitura nga këshilltarët e sigurisë kombëtare.
Një nga skenarët e mundshëm përfshin një fushatë të shkurtër ajrore kundër Iranit, me qëllim demonstrimin e forcës dhe dëmtimin e kapaciteteve të tij ushtarake, përfshirë objektiva strategjike, pas të cilës SHBA mund të shpallte përfundimin e operacionit si fitore.
Ekspertët ushtarakë të cituar në analizat ndërkombëtare theksojnë se një ndërhyrje e tillë mund të jetë e lehtë në ekzekutim dhe me rrezik relativisht të ulët në fazën fillestare, por nuk garanton ndryshim të qëndrimit të Iranit, i cili ka përballuar më parë sulme të gjata pa u dorëzuar.
Një tjetër plan i diskutuar përfshin presion të shtuar ekonomik përmes bllokimit të porteve iraniane dhe operacioneve për të rihapur Ngushticën e Hormuzit, duke shoqëruar cisternat dhe duke goditur infrastrukturën bregdetare, një skenar që rrezikon përshkallëzim të madh ushtarak në rajon.
Sipas analistëve, çdo fushatë ajrore mund të kalojë në disa faza, duke nisur nga objektivat ushtarake dhe më pas duke u zgjeruar drejt infrastrukturës kritike si energjia, uji dhe transporti, nëse Irani nuk ndryshon qasje.
Megjithatë, ekspertët paralajmërojnë se goditja e infrastrukturës civile mund të shkaktojë krizë të rëndë humanitare dhe të sjellë kundërpërgjigje të menjëhershme nga Teherani në Gjirin Persik, duke ndikuar ndjeshëm tregjet globale të energjisë.
Në skenarët më ekstremë, është diskutuar edhe mundësia e operacioneve tokësore të kufizuara ose ndërhyrjeve të forcave speciale amerikane, përfshirë edhe misione shumë të rrezikshme brenda territorit iranian, megjithëse zyrtarët ushtarakë i konsiderojnë këto opsione me rrezik të lartë dhe kompleksitet të madh logjistik.
Ndërkohë, vlerësimet e inteligjencës sugjerojnë se një pjesë e madhe e arsenalit iranian mbetet ende funksionale, duke e bërë çdo përplasje të re potencialisht më të vështirë dhe më të gjatë.
Analistët theksojnë se çdo vendim i ardhshëm i Donald Trump mund të ketë pasoja të gjera jo vetëm në rajon, por edhe në ekonominë globale, ndërsa tensionet mes SHBA-së dhe Iranit mbeten në një pikë kritike.
